Wat vliegt de tijd. Ook zonder smartphone. Nu zijn wij verhuisd en ons nieuwe huis is zo goed geïsoleerd dat mobiele signalen niet door de muren heen te krijgen is. Dit betekent dus dat mobiel gebruik binnen in huis een ramp is. ‘Dan vier jij een feestje’, zou je misschien zeggen. Ik hing inderdaad in eerste instantie de vlag uit, maar ik kan je vertellen dat het al snel verveelt als je buiten moet gaan staan in de regen om te bellen of sms- en of om te kijken of je een oproep gemist hebt. Met de telefoon die ik nu heb, dus zonder wifi, werkt het helemaal niet.
Daarom, en ik durf het bijna niet te zeggen, ben ik naar boven geslopen. Heb het kastje opengedaan en daar in het doosje lag hij onder een inmiddels laagje stof te wachten. Mijn appeltje. Ik pakte hem op en gek genoeg was het weerzien niet euforisch. Ik heb hem ook niet gemist al die tijd. Hooguit de praktische dingen zoals; foto’s maken en een adres op kunnen zoeken. Toch kies ik er nu voor om op de aan knop van deze telefoon te drukken. Ik wil gewoon bereikbaar zijn in huis. In ieder geval voor mijn man, kinderen en voor mijn cliënten. En dat gaat iets beter met WIFI.
Wel een verademing hoor, sms’en met i-message. Met mijn Nokia deed ik tien minuten over een smsje van vijf regels, nu schrijf ik de zinnen in een minuutje. Het nadeel daarentegen is dat deze appel om de dag aan het zuurstof moet en mijn Nokia na anderhalve week nog in topconditie verkeerde.
Het is ook niet verkeerd om de laatste twee maanden van deze uitdaging te kijken of mijn telefoongebruik is veranderd. Immers; na vier maanden zonder, heb ik voor mijn gevoel toch wel een patroon doorbroken. De zes maanden maak ik zonder WhatsApp en socialmedia vol. Wellicht begin ik daar ook niet meer aan. Voor mijn gevoel zijn deze twee ; WhatsApp en alle vormen van social media op je smartphone, dan ook de grootste tijdslurpers en stress factoren. Die twee loslaten en je houdt tijd, ruimte en aandacht voor wat is over, daar ben ik nu wel van overtuigd.
In juli schrijf ik mijn laatste blog over dit project. Daarin zal ik je laten weten wat ik heb ontdekt in 4 maanden leven zonder smartphone en 2 maanden onderzoekend of ik mijn patroon heb doorbroken, en wat dit project mij opgeleverd heeft.
Maaike Boersma is moeder, bewustmaker en therapeut. Met haar blogs nodigt ze je uit om op een frisse en vernieuwende blik naar alledaagse bezigheden te kijken. Daarnaast heeft ze haar eigen praktijk voor psychosociale therapie. Voor Vullen of Voeden zal ze de komende 6 maanden haar ervaringen delen over hoe het is om zonder smartphone te leven.
