Monique Collignon
Designer
Nog vrij aan de start van mijn carrière als mode-ontwerpster maakte ik in mijn net geopende winkel in Leiden, kennis met een leuke jong dame in een rolstoel.
We raakten in gesprek en zij vertelde mij dat het voor haar best lastig was goede, mooie pantalons te vinden.
Iets waar niet bij stil gestaan wordt, maar bij een zittende houding vallen pantalons korter. Logisch. Maar, ook ik was daar in mijn werk niet mee bezig.
Zij vertelde dat ze dit vreselijk vond. Altijd een te korte broek.
Ik ben verder met haar in gesprek gegaan over wat ze graag zou willen, welke kleur...
Hierna ben ik aan de slag gegaan en gaan bekijken wie dit goed zou kunnen bewerken.
Haar blijheid en dankbaarheid bij het afleveren. Dankbaarheid, makkelijk te negeren, want het is mijn job om iets goed uit te voeren. Maar die blijheid is wat mij echt wat heeft gedaan.
Jaren later toen ik al in Amsterdam was neergestreken maakte ik kennis met een super lieve, gave directrice van een groot Nederlands circus.
De gemiddelde lengte van de modellen is zo'n 1.78 m. Dus alle haute couture die er toen hing was op die maten gemaakt. De lengte van deze dame was 1.47m. Ook de lichaamsverhoudingen verschilden van onze patronen.
Zij liep door de collectie en zei bij het bekijken van een jas: ‘dit zou ik zo gaaf vinden’.
Mijn hersenen gingen razendsnel en ik antwoordde; "Ja, het kan."
De dag dat ze haar jas kwam ophalen, had ik deze op de pop gezet zodat ze wanneer ze binnentrad, deze direct zou zien.
Maar er kwam eerst een andere bekende klant binnen die direct zei; "Oh, wat een leuke swagger, die wil ik passen."
Uh, sorry dat gaat niet want deze is voor haar, die zij ook kende.
Dit voorval heb ik mijn klant verteld en die vond het ook te grappig.
We hebben giga lol samen gehad en ik mocht meer haute couture ontwerpen voor haar maken.
Het was een groot feest haar dan zo te zien stralen op een première.
Een andere fijne klant vroeg mijn advies welk ontwerp zij zou moeten dragen bij een bepaalde overeenkomst. Dit was een vrouw die wist wat haar stond maar nu toch graag inspiratie kreeg.
Het werd een robe manteau in vuurrood. Missie geslaagd.
Zo zijn er natuurlijk meer voorbeelden, maar het gaat erom wat kleding voor je kan doen.
De mode met alle shows voortkomend uit mijn brein, zijn heerlijke wegdroom momenten voor de aanschouwers.
Ik ontwerp zonder restricties en wil uitbeelden hoe ik het voor dat seizoen zie.
Maar ik weet inmiddels dat het meeste ook aan te passen is in het ontwerp, maar zo dat het wel op het authentieke stuk lijkt.
Het verbaast mij dat er aan de ene kant een grote groep lijkt te zijn die exact weten wat hun staat, daarnaast mensen die geen idee hebben maar ook een groep die geen interesse blijkt te hebben.
Terwijl kleding in eerste instantie zoveel voor jezelf doet. Daarnaast geldt echt: "You never get a second chance to make a first impression."
Lees meer